ACHTER DE SCHERMEN VAN PLUK DE DAG
Laten we eerlijk zijn: ik was de minst logische persoon om dit te bouwen.
Stel je iemand voor met een stevige boom- en graspollenallergie, met kruisallergieën daarbovenop… Iemand die al begint te niezen als de buurman drie straten verder zijn gras maait…
HAHA, jup… that’s me.
En dan nog dit: ik ben iemand die eigenlijk houdt van alles wat buiten is. Bossen, kampen bouwen, hoogteparcours, bosspelen met de chiro… noem maar op. En toch heb ik door een “random” projectkeuze (zo begon het echt) iets ontdekt dat ik totaal niet zag aankomen: wildplukken.
De Feiten 🌿
- Graspollenallergie: Actief (en hoe)
- Kruisbesmetting: Rauwe groenten en steenvruchten
- Kennis vooraf: Absoluut 0
- Veldwerk-uitrusting: ceterizine, allergodil en nasonex
Het is allemaal de schuld van de kuisvrouw.
Ik zat aan de keukentafel een onderwerp te zoeken voor mijn project. Alles kwam voorbij: een project over de buurman? Over wedstrijdduiven? Over zonnepanelen? SAAAAAI.
Ik wou me net verplaatsen omdat de kuisvrouw eraan kwam en zoals altijd met de keuken ging beginnen, toen ik hoorde dat ze een flesje zelfgemaakte vlierbloesemsiroop aan mijn mama gaf.
En dat bleef hangen. Vlierbloesem. Bloesem. Bloemen. Bloemen kan je plukken. Bloemen kan je eten, en hebbes hé!: ik ging iets doen rond wildplukken
Tijdens het hele proces ben ik veel gaan wandelen. Ik woon in een vrij afgelegen straat, met bossen, weides en vooral: véél natuur.
Ik vond het belangrijk om niet alleen te lezen of op te zoeken, maar echt zelf op pad te gaan. Tijdens die wandelingen, alleen of met mijn ouders of lief, begon ik steeds meer te zien wat ik daarvoor gewoon voorbij liep. En telkens vertelde ik enthousiast wat ik weer had bijgeleerd.
Zo groeide mijn interesse stap voor stap uit tot iets wat ik niet meer zomaar “een schoolproject” kan noemen. Pluk de Dag werd geboren.
Hooikoorts en al
Ik ga hier niet doen alsof ik “één ben geworden met de natuur” of plots op blote voeten door het natte gras ga huppelen. Dat is niet het geval.
Ik ben nog altijd diezelfde student die met pilletjes, neusspray en oogdruppels op zak het bos in trekt.
Maar wat wel veranderd is: ik kijk anders. Ik zie nu hoeveel er eigenlijk groeit, bloeit en leeft zonder dat je het ooit echt opmerkt als je er niet bewust naar kijkt.
Pluk de Dag is er dan ook voor iedereen die, net als ik, de natuur wil herontdekken, met welke beweegreden dan ook.